وبلاگ شخصی حسن گودرزی پور

چکیده:
مدیریت دانش، رویکرد کلیدی در حل مشکلات تجاری نظیر رقابت پذیری، کاهش سهم بازار، پارادکس بهره وری، اطلاعات اضافی و نیاز برای خلاقیت در مواجهه با شرکت های متعدد است. منطق نیاز به مدیریت دانش، بر پایۀ تغییرات عمده در محیط تجاری است. بنابراین آشنایی با تعاریف و مفاهیم این اصطلاح امری ضروری است. در این مقاله ضمن تعریف عباراتی همچون داده ها، اطلاعات و دانش، تعاریف و مفاهیم پایه‌ای مدیریت دانش مورد اشاره قرار می گیرد.

خلاقیت عبارت است از به کارگیری تواناییهای ذهنی برای ایجاد یک فکر یا مفهوم جدید. فراگرد ایجاد فکرهای جدید و تبدیل آن فکرها به عمل و کاربردهای سودمند را نوآوری می گویند.
درغالب مدیریت سازمان، موفقیت نهایی و حتی گاهی بقای آن به میزان توانایی برنامه ریزان در ایجاد نوآوری و به کارگیری فکرهای نو بستگی دارد.
مهمترین دلیل نیاز به خلاقیت و نوآوری بروز مشکل است. حل مشکل به دو شیوه حل عقلایی و حل خلاقانه مشکل میسر است. برای ظهور یک ذهنیت خلاق باید تعریف دقیقی از مشکل ارائه گردد همچنین زمینه استفاده از راه حلهای گوناگون و سوای از راه حلهای مرسوم، ایجاد شود.مسئله حائزاهمیت در رابطه با خلاقیت موانع خلاقیت است که در چهار مورد خلاصه می شود:

تجارب چند کشور موفق در کارآفرینی

در جهان اولین کشوری که ترویج فرهنگ کارآفرینی را از سطح دبیرستان شروع کرد ژاپن بود. اولین مؤسسه در توکیو در سال 1956 میلادی آغاز به کار کرد. در سال 1958 سازمان آموزش و پرورش ژاپن طرحی را برای اشاعه فرهنگ کارآفرینی تحت عنوان سربازان فداکار اقتصادی ژاپن، پیاده و اجرا کرد. براساس این طرح از افراد از سطح دبیرستان‌ها به مسئله کارآفرینی پرداخته و آموزش دیدند که در حین تحصیل چگونه کار کنند و به دنبال کسب سود باشند و چگونه کشورشان را از وابستگی صنعتی رهایی دهند. به تدریج مسئله کارآفرینی در ژاپن به سطح دانشگاه‌ها هم کشیده شد. اکنون در ژاپن بیش از 250 مؤسسه بزرگ کارآفرینی وجود دارد .
بین سال‌های 1970 تا 1992 میلادی بیش از 96 درصد نوآوری صنعتی که توانست موقعیت ژاپن را در اقتصاد جهانی به یک موقعیت برتر تبدیل کند توسط کارآفرینان صورت گرفت. البته ناگفته نماند حمایت‌های دولت هم در این زمینه نقش مهمی داشته است .
در انگلستان، دولت به دانشگاه‌ها جهت آموزش و کارآفرینی یارانه‌هایی می‌پردازد. در هلند، برای پرسنل SME ها آموزش‌های حرفه‌ای گذاشته شد به طوری که در سال 1998، 32 درصد از SME ها درگیر آموزش حرفه‌ای بوده‌اند. همچنین در ایتالیا، 855 دوره کسب وکار برای 10000 نفر شرکت کننده در بیش از 20 دانشگاه ارائه شده است .
 
منبع: سایت دانشگاه علوم پزشکی مشهد www.mums.ac.ir

دلایل مطرح شدن طرح کاراد
مطالعه و بررسی در زمینه اقدامات به عمل آمده در رابطه با موضوع کارآفرینی در کشورهای مختلف بیانگر این است که دانشگاهها در زمینه های آموزشی و پژوهشی بیش قدم بوده اند لذا در ایران نیز چنین رسالتی برای دانشگاهها متصور است. علاوه بر آن سیستم نظام آموزشی کشور ما به ویژه در بخش آموزش عالی با هدف تربیت نیروی انسانی متخصص برای بخش دولتی شکل گرفته است این مسئله موجب گردیده که فارغ التحصیلان بدون توجه و قصد به کار گیری آموخته ها و نیز قوه خلاقیت و ابتکار خود را در راستای شروع کاری نوع و ارائه محصول و یا خدمتی جدید صرفا به دنبال یافتن موقعیتهای شغلی وارد بازار کار نیروی انسانی شوند. این در حالی است که در شرایط فعلی کشور ما جذب نیروی انسانی آماده به کار تقریبا متوقف شده است و بخش خصوصی نیز توان جذب فارغ التحصیلان آماده به کار را ندارد. با توجه به این که یکی از پیامدهای مثبت پدیده کار آفرینی اشتغال مولد می باشد، طرح کاراد با هدف رفع معضل فعلی کشور در زمینه بیکاری و نیز بهره مند شدن از سایر پیامدهای کارآفرینی همانند بروز خلاقیتها، تولید ثروت، ایجاد تولید و به کار گیری فناوری، رشد اعتماد به نفس در بین دانشگاهیان و فارغ التحصیلان و جلوگیری از مهاجرت نخبگان ارائه شده است.

اهداف طرح کاراد
به طور خلاصه اهداف طرح کاراد به شرح زیر می باشد:
ترویج روحیه و فرهنگ کارآفرینی و ارتقاء شناخت دانشگاهی نسبت به کارآفرینی کارآفرینان و نقش آنان در رونق اقتصادی و ایجاد اشتغال و رفاه.
ترغیب و جذب جامعه دانشگاهی به دوره های آموزشی کارآفرینی.
گسترش تحقیقات تفصیلی در خصوص کارآفرینان پروژه های کارآفرینی محیط و فضای کارآفرینان
و سایر زمینه های مرتبط با توجه به شرایط و مقتضیان ایران.

سیاستهای اجرایی طرح کاراد:
چنان چه ذکر شد در زمینه کارآفرینی و مسائل مربوط به آن تا قبل از سال 79 و واگذاری، پیگیری و اجرای طرح کاراد به سازمان سنجش آموزش کشور تجربه قابل استقاده در کشور وجود نداشت. لذا در ابتدای کار کمیته اولیه با حضور مسئولان و کارشناسان سازمان و چند نفر اساتید و صاحب نظران آشنا به موضوع تشکیل و راهکارهای مختلف مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت. مهمترین تصمیمی که کمیته مذکور گرفت اقدام به سازماندهی اجرای طرح در سطح وزارت علوم سازمان و دانشگاهها بود. در این راستا آئین نامه ای تدوین و پس از بررسی های لازم و اعمال نظر اساتید دانشگاهها و صاحبنظران و تصویب وزیر علوم و تحقیقات فناوری در خرداد ماه سال 1381 به کلیه دانشگاهها و موسسات آموزش عالی ابلاغ شد. در آئین نامه مورد نظر ضمن ارائه تاریخ ، اهداف و برنامه های طرح، اجرای آن در زمینه های ترویجی ، پژوهشی و آموزشی پیش بینی و ساختار آن تعیین شد.

منبع: انجمنهای تخصصی سایت تبیان

از اوایل قرن حاضر جهان با یک پدیده اجتماعی اقتصادی‏ به نام مشارکت اقتصادی زنان در مشاغل خارج از خانه روبه رو شده است. وضعیت اشتغال زنان در ایران مشابه با کشورهای در حال توسعه، در وضعیت مطلوبی نیست، همواره زنان فرصت های شغلی کمتری دارند و غالباً در بخش غیر رسمی با اندک دستمزد مشغول بکارند. در واقع می‏توان گفت، طبق آمار 1375، تنها 1/12% زنان ده ساله و بیشتر کشور از نظر اقتصادی فعالند که بیشترین فعالیت را در بخش خدمات (8/45%) و حدود 7/16% در بخش صنعت در گروه صنعت (ساخت)، اشتغال دارند. حدود 71% شاغلان بخش خدمات در گروه های آموزشی، بهداشت و مددکاری مشارکت دارند. بیشترین شاغلان زن در گروه حقوق بگیران قرار دارند (60%) و تنها 9/0% شاغلان کارفرما هستند. زنان شاغل بیشتر در نقاط شهری (56%) سکونت دارند و در گروه سنی 29ـ25 سال هستند و پس از آن گروه عمده‏ای مشغول ازدواج و پرورش فرزند و بطور کل امور خانواده می‏شوند. با توجه به اینکه نرخ فعالیت ایران نسبت به کشورهای دیگر بسیار پایین است: (6/43%). این امر در مورد زنان (15%)و در مورد فعالیت مردان (71%) است. نرخ بیکاری جمعیت نیز روزبه روز فزونی می‏گیرد بطوریکه حدود 1/26% جمعیت زنان فعال مناطق شهری بیکارند. نرخ بیکاری زنان تحصیلکرده خصوصاً در سال های اخیر مرتباً رو به افزایش است. لذا تلاش جهت بهبود وضعیت فعلی و رهایی از مشکلات و موانع مسئولیتی جمعی است. متاسفانه تحقیقات و پژوهش های داخلی در زمینه کارآفرینی زنان، به دلیل نوپایی مبحث بسیار محدود است و از آنجا که حتی اشتغال زنان در ایران همواره با مسائلی مواجه بوده، طبیعتاً کارآفرینی زنان با مسائل فزاینده ای روبه رو است. فرایند کارآفرینی زنان را می‏توان ازابعاد متنوعی بررسی کرد وآن را متأثر از مجموعه عوامل فردی (انگیزه‏ها، ویژگی های شخصیتی و ویژگی های جمعیت شناختی)، محیطی (هنجارهای رایج در زمینه تقسیم کار، وجود نوعی مرزبندی طبیعی میان کار زنان و مردان، فرهنگ اقتدارگرا و مردسالار  و...) و سازمانی دانست.

منبع: کارآفرینی زنان، خانه کارآفرینان ایران، karafarini.ir

هفده تمرین که می تواند استرس را کاهش دهد:
۱- به پاهای خودتان نگاه کنید. پنجه پا را جمع کنید و انقباض عضلانی را بررسی کنید. سپس پنجه پا را به حالت اولیه برگردانید و یک بار دیگر این کار را تکرار کنید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۲- پاها را به‌طرف بالا، به‌طرف صورت ببرید و سپس انقباض عضلانی را در پاها و عضلات مشاهده نموده و آن را در همان وضع نگه دارید و سپس به حالت اول برگردانده و آن را دوباره تکرار کنید، سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۳- همانند حالتی که پاشنه‌ها را در شن فرو می‌برید، آنها را روی کف زمین فشار دهید. آنها را در آن وضع نگه داشته و انقباض پشت ران را بررسی کنید. سپس به حالت اولیه برگردانده و تمرین را یک بار دیگر تکرار کنید، سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
4- ران را منقبض می‌کنیم و ساق پا را به ملایمت بلند می‌کنیم، آن را نگه داشته و انقباض را بررسی می‌کنیم. سپس آن را به حالت اولیه برمی‌گردانیم، آنگاه با پای چپ این تمرین را تکرار می‌کنیم، دوباره این عمل را با هر دو پا تکرار می‌کنیم. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط می‌دهیم.
5- نشیمنگاه را منقبض کنید و آنگاه آن را خیلی ملایم کمی از زمین بلند کنید. آن را مدتی به همین وضعیت نگه داشته و انقباض آن را مورد توجه قرار دهید. سپس به حالت اولیه برمی‌گردانید. تمرین را دوباره تکرار کنید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
6- عضلات شکم را منقبض کرده و آن را مدتی در حال انقباض نگه دارید. سپس وضعیت انقباض را بررسی کنید. بعد به حالت اولیه برگردانده و تمرین را دوباره تکرار کنید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
7- عضلات شکم را به‌طرف داخل ببرید (نفس عمیق بکشید) سپس قسمت پائینی پشت را روی زمین بخوابانید و آن را به همان حالت نگه داشته تا فشار وارده به معده و قسمت پائینی‌ پشت را احساس کنید. بعد به حالت اولیه برگردانید. عمل را دوباره تکرار کنید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۸- نفس عمیق بکشید و آن را در سینه نگه داشته و سپس آن را بیرون دهید. این عمل را تکرار کنید. باید توجه داشته باشید که هوا را به حالت آرام بیرون داده و خیلی آرام به حالت اولیه برگردانید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۹- بازوهایتان را کنار بدنتان قرار داده و هر دو مشت را محکم جمع کرده و آن را به همین حالت نگه دارید. سپس حالت انقباض را بررسی کرده و بعد به حالت اولیه برگردانید. عمل را یک بار دیگر تکرار کنید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
10- با بالا بردن دست‌ها به‌طرف شانه‌ها آرنج را خم کنید و آنها را همین‌طور محکم به حالت انقباض نگه دارید به حالت اول برگردانده و عمل را دوباره تکرار کنید. آنگاه به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۱۱- طوری که کف دست بالا باشد، بازوها را روی زمین بخوابانید و عضلات قسمت عقب بازو را روی زمین فشار دهید. حالت انقباض عضلات مربوطه را بررسی کنید. آن را منقبض کرده و آنگاه به حالت اولیه برگردانده، تمرین را تکرار کنید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۱۲- شانه‌ها را نخست کمی بلند کنید و سپس آن را تا جای ممکن بالا نگه دارید و در همان وضع بمانید. وضعیت انقباض را بررسی کنید و سپس به حالت اولیه برگردانید و عمل را دوباره تکرار کنید. پس از آن به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۱۳- سر را به ملایمت به عقب بکشید و به وضعیت انقباضی پشت گردن توجه کنید و آن را در همان وضع نگه دارید و سپس به حالت اولیه برگردانید. عمل را یک بار دیگر تکرار کنید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۱۴- سر را به ملایمت به طرف سینه خم کنید و در همان وضعیت نگه داشته و انقباض گردن را مورد توجه قرار دهید. بعد به حالت اولیه برگردانده و عمل را یک بار دیگر انجام دهید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۱۵- زبانتان را به سقف دهان فشار داده و آن را در همان وضع نگه دارید. حالا به حالت اولیه برگردانده و عمل را دوباره تکرار کنید. سپس به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۱۶- چشم‌هایتان را محکم ببندید و آنها را کاملاً بسته نگه داشته و وضعیت انقباضی را مورد توجه قرار دهید. سپس به حالت اولیه برگردانید و توجه داشته باشید که چشم‌ها پس از توجه به حالت انقباضی با ملایمت بسته باشد. سپس عمل را دوباره تکرار کنید. آنگاه به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید.
۱۷- پیشانی‌تان را چروک داده و وضعیت آن را مورد توجه قرار دهید، سپس آن را برای مدت کمی به همان حال نگه داشته و بعد به حالت اولیه برگردانید. عمل را تکرار کنید. پس از آن به مدت ۳۰ ثانیه تمام بدن را شل کرده و عضلات را انبساط دهید

منبع: ابرار ورزشی، به نقل از مجله اینترنتی سپهر www.sepehrmag.com

منظور از مدیریت استرس زا، مدیر یا مدیریتی است که به اشکال و طرق گوناگون در زیر دستانش دلهره و تشویش می آفریند. در بحث مدیریت سازمانی، شاهد افرادی هستیم که به عنوان مدیر می بایست وظایف تعریف شده مدیریت همچون هماهنگی و کنترل و هدایت و رهبری را داشته باشند و طبیعتا یکی از وظایف اصلی آن ها مقابله با بحران های موجود سازمان و کنترل فشار استرس ها و کاهش آن بر روی بدنه سازمان و کارکنان می باشد. اما بعضی در این میان به عکس عمل می کنند !
مشاهده شده گاهی مدیران به جای آنکه در سازمان مدیریت استرس و مقابله با بحران داشته باشند، "مدیریت استرس زا" دارند، بدین معنی که در صورتی که حتی سازمان درگیر بحران جدی نشده باشد نوعی رفتار و برخورد می کنند که بدنه سازمان گمان می برد با بحرانی روبه رو شده است و حالت آماده باش به خود می گیرد و روال سازمان از وضعیت طبیعی خارج شده و برای مقابله با بحران سازماندهی می شود. از سوی دیگر، در هنگام بروز بحران واقعی، این سبک مدیریت به جای آنکه سعی در کاهش آثار روانی نامطلوب آن داشته باشد، آن را بسیار شدیدتر جلوه می دهد و این سبک مدیریت استرس زا می تواند به نتایج نامطلوب در حل بحران و روال کارها منجر شود.

منابع: محمدرضا شمشیرگر ، shamshirgar.persianblog.ir/post/385 ؛ فرزانه شادان پور، ilisa.blogfa.com

- به کارکنان و احساسات و آرزوهای آنها احترام بگذارید؛
- محیط فیزیکی مناسب فراهم آورید؛
- کار و مسئولیتهای افراد را با قابلیت آنها هماهنگ کنید؛
- انگیزه ها و امنیت و فرصت لازم را برای کارکنان جهت استفاده از مهارت آنها فراهم آورید؛
- نقشها و مسئولیتهای افراد را مشخص و آنها را تشویق به مشارکت در تصمیم گیریها سازید؛
- یک راه ارتباطی برای تقابل اجتماعی بین کارکنان و مدیران ایجاد کنید؛
- اطلاعات و منابع موردنیاز جهت انجام درست کارها، برای پرسنل فراهم سازید؛
- علائم هشدار دهنده ی استرس زا را تشخیص دهید و برای رفع آن اقدام کنید؛
- از صحبت راجع به مواقعی که دچار استرس هستید نترسید؛
- وقتی دچار استرس هستید آرام قدم بزنید، این امر می تواند آرامش و سلامتی شما را باز گرداند؛
- از بردن کارهای اداری به منزل خودداری کنید؛
- سعی کنید متوجه هر گونه تغییر در الگوهای غذایی و نوشیدنی خود باشید؛
- به رؤسا حقیقت را بگویید، از گفتن اتفاقات موجود در دفترتان به مدیر شرکت نهراسید؛
- وقتی فکر کردید که کار زیادی دارید، حداقل یکی از آنها را به دیگری واگذار کنید؛
- از روش زندگی افرادی که استرس ندارند الگو بگیرید؛
- از انجام کار در آخر هفته یا دیر وقت پرهیز کنید.

منبع: عباسعلی عماری ، معاون اجرایی مرکزبهداشت ثامن مشهد ؛ www.mums.ac.ir